BUDUR

"insanoğlunun değeri bir kesirle ifade edilecek olursa;
payı gerçek kişiligini gösterir,
paydası da kendisini ne zannettiğini,
payda büyüdükçe kesrin değeri küçülür."

LEV TOLSTOY

SONO 24

24 olduk be, 24 yıl geçti şampiyon olmadık,
mevsimler geldi geçti kupa almadık
hediye göndermek için adres isteyenler bi mail atsınlar :)

For Whom The Bell Tolls

kitabını 2006 da okumaya başladım ve ara verdim, önceki gün elime alıp tekrar okumaya başladım, o zamanlar çok hoşuma gitmemişti belki kitabın havasına girememiştim ama şimdi kaldığım yerden devam ettiğimde görüyorum ki kitap müthiş, metallica'nın aynı isimli kitaptan esinlenilip yazılmış bir şarkısı da vardır bilen bilir, sözlerini bugün tekrar okuyunca hayran kaldım, kariyerlerinin daha başında böyle güzel sözler, sonra da bugünkü geldikleri nokta ne kadar üzücü metallicanın, bakalım yeni albümleri nasıl olacak.

take a look to the sky just before you die
it is the last time you will
blackened roar massive roar fills the crumbling sky
shattered goal fills his soul with a ruthless cry
stranger now, are his eyes, to this mystery
he hears the silence so loud
crack of dawn, all is gone except the will to be
now the will see what will be, blinded eyes to see

Şeytanın Fısıldadıkları

'ben istedim ben yaptım
kimseyi suçlamıyorum
bedelini de ödüyorum'
diyen adam her ne yaptı ise iyi yapmıştır.

diye fısıldamış şeytan.

" on iki yaşım
hayatımın en güzel yaşıydı.
her gün balık tutuyordum ve mastürbasyon yapıyordum.
adalar, güneş ve deniz.
keyifli bir sanat
ve kadınsız bir doyum.

insan başka ne isteyebilir?"

14 yaşında bir kız ismi de carla
çok güzel bir kız
babasının teknesine davet etmişti beni
bir yaz akşamı
mazeretler uydurup korkumdan
gitmek istememiştim
babam da çekip beni bir köşeye
sıralamıştı hayatını değiştiren ünlü sözlerini:

"oğlum yap ve pişman ol;ama yap"

...

'her yerde göremezsiniz onları.kalabalıktan uzak dururlar çünkü.sayıca azdır bu farklı insanlar.ama onlardan çıkar eşine az rastlanır resimler, iyi senfoniler, iyi kitaplar ve diğer iyi işler.kendileri resimdir onların, kendileri kitaptır, kendileri müziktir.' diye tanımlar ... charles bukowski.varlık nedenleri beynin sınırlarını zorlayarak insanlığa yeni ufuklar açmak olan dahilerin hayatları da hep uç noktalarda gezinmiştir.

Celaleddin-i Rumi

"tohum toprak içinde gizlendiği , zahmetlere katlandığı için ,bostan yeşerir güzelleşir."
MEVLANA

Celaleddin-i Rumi

kör cehalet çirkefleştirir insanları !
suskunluğum asaletimdendir...
her lafa verecek bir cevabım var...
lakin bir lafa bakarım laf mı diye,
bir de söyleyene bakarım 'adam' mı diye...

MEVLANA

Allah Dostu

Allah dostunu gördüm, bundan altı yıl evvel;
Bir akşamdı ki, zaman, donacak kadar güzel.

ÜSTAD

İtoğlu İt

Bugün referans gazetesinde bir habere çarptı gözüm, maliye bakanı (!) Kemal Unakıtan konuşuyor, artık beklemeyin öyle yüksek büyüme düşük enflasyon diyor, dünyadaki sıcak para akışı durmuşmuş emtia fiyatları da yükselmişmiş, herkes hesabını iyi yapacakmış,
geçtiğimiz 6 senelik yükselişi sorunca öyle yönettik böyle yönettik diyenler neden iş düşüşe gelince piyasayı suçlamaya başlarlar, ama bi laf vardır ben şöyle kısaltayım, öyle millete böyle bakan, alın hayrını görün.

Aynalar Yolumu Kesti

AYNALAR YOLUMU KESTİ



Aynalar, bakmayın yüzüme dik dik;

İşte yakalandık, kelepçelendik!

Çıktınız umulmaz anda karşıma,

Başımın tokmağı indi başıma.

Suratımda her suç bir ayrı imza,

Benmişim kendime en büyük ceza!

Ey dipsiz berraklık, ulvî mahkeme!

Acı, hapsettiğin sefil gölgeme!

Nur topu günlerin kanına girdim.

Kutsî emaneti yedim, bitirdim.

Doğmaz güneşlere bağlandı vâde;

Dişlerinde, köpek nefsin, irade.

Günah, günah, hasad yerinde demet;

Merhamet, suçumdan aşkın merhamet!

Olur mu, dünyaya indirsem kepenk:

Gözyaşı döksem, Nuh Tufanına denk?

Çıkamam, aynalar, aynalar zindan.

Bakamam, aynada, aynada vicdan;

Beni beklemeyin, o bir hevesti;

Gelemem, aynalar yolumu kesti.

ÜSTAD

Trabzon'un Özeti

Karadeniz insanının en tipik örneğidir Nihat Genç...
Onlar gibi fevridir; gürledi mi en en üst perdeden gürler.
Lakin bu fırtına çabuk diner; ardından sevginin, gözyaşının en su katılmamışı sökün eder.
O, hayatını yazsa Trabzon'un tarihi diye okuyabiliriz belki...
Nisan 2005'te Akşam'da ata şehrinin galeyanını yazdı Nihat...
Papaz katili 16 yaşındaki genci daha iyi anlayabilmek için bu önemli yazıdan, Karadenizliyi tanımlayan özellikleri cımbızlıyorum:
Coşkuda huzur bulma: "Dünyalılar için huzur, sakinlik, dinginlik, sabır, bekleyiş ve rahatlıktır. Trabzonlu için huzur, coşkudur. Dellendikçe, kafaları karıştıkça, kendilerini kaybettikçe huzur bulurlar."
Şehvet dolu enerji: "Bu şehir tarihten bugüne, sebebi henüz keşfedilmemiş bir gençlik enerjisiyle mağdurdur. Şehvet dolu enerji... Her şeyi kudurmuşçasına yapan bir iştah... Kabından çıkamayan bu enerji, her insana, her aileye akılalmaz derinlikte ıstıraplar yaşatır."
Kendine aşırı güven: "Yerinde duramaz, kabına sığmaz bu tarifsiz enerji, hayal kurmayla birleşince, asırlardır Trabzon'un çocukları en uzak ülkelere,
en uzak adalara kaçıp göçüp giderler."

5 Yıldızlı

dün bir muhabbet içinde geçti, aynı otellerde olduğu gibi herşeye yıldız verilse, nasıl bir otelde kalacak insan en iyisini araştırmasına gerek olmadan birileri onun yerine araştırıp derecelendiriyorsa, başka şeyler de derecelendirmeli ama herşeyden önce insanlar derecelendirilmeli, artık alnına mı ensesine mi basacaksın damgayı onu bilemem ama insanların göründüğü gibi olup olmadığı, dürüstlüğü, kültürü gibi standartlar belirleyip basacaksın damgayı o kadar kolaylaşır ki işler, o kadar güzel olur ki dünya.

ÖLÇÜ

herkes hayatına yön verecek bir motto bir ölçü bir gaza getirici söz arar, fazla uzaklara gitmeye gerek yok, şu iki söz bana yeter

İki günü eşit olan ziyandadır.

Hiç ölmeyecekmiş gibi dünyaya, yarın ölecekmiş gibi ahirete çalışın.

HADİS-i ŞERİF

kısa ve net.

Hoşgelin Yüreğime

pao gasol lakersta, bir de video hazırlamışlar,

oynadığım dönemlerde tip ve tarz olarak gasolu andırırdım bi iki kişi söylemişti .

Trabzon Tribünlerinden

aklıma gelmişken yazayım, 5-6 yıl önce, ibrahim bakayako ile görüşüyoruz, her zamanki gibi alamıyoruz, sonra lig başlıyor, maçtayım, takım berbat, yanımda bi tane dayı var, zaten bilerek hep dayıların yanına otururum, ne varsa onlarda var, neyse dayım darlanıyor, ulan bu ne biçim takım neydi hau uşağın adi, ha ibrahim buhari, hau adamı alsaydılar belki bişeler olurdu, zaten meşhurdur trabzonda futbolcu isimlerinin yanlış telafuzu trabzonda, sözlüğe yazmıştım buraya da kopyalayayım;
şota: şato (yerel basında ilk geleceği zamanlarda), ibrahim bakayako : ibrahim buhari (statta), marcelinho : marcelidinho ( ronaldinho etkisi), szymkowiak : şimkoviç (kısa yol) , shevchenko : şevçelenko, vugrinec : vugrinek, vugrinets ( 2 yıl kaldı hala nasıl okunduğunu bilmiyorum) , rune lange : run lenc ( halil şanlı, yerel spor spikeri, aslında kasmasına hiç gerek yok yazıldığı gibi okusa doğru olacak), marco aurelio : makorelli ( özkan sümer, aurelio'nun trabzonspor'dan ayrılmasında isminin bu şekilde telafuz edilmiş olmasının yattığını söyleyenler var )

i still say

so the words you couldn't say
i'll sing them for you
and the love we would have made
i'll make it for two
for every single memory
has become a part of me
you will always be, my love

Third Eye Blind

hiçbir zaman değeri bilinmeyenlerden;


daha çok american pie'ın soundtrack'indeki semi charmed life isimli şarkısıyla bilinir ama üstteki deep inside of you daha bi vurucudur bu da semi charmed life;

Raining Blood

ortaokul sonlarında başlayan lise 2'ye kadar devam eden hastalığımdır heavy metal, yurdum anadolu delikanlıları üniversitede metallica ile başlarken dinlemeye, 3 sene sonra şunu şunu şunu dinlersin sen deyip inandıramadığım ama yıllar geçtikten sonra haklıymışsın diyen çok arkadaşım oldu, herkes kendine bir yol haritası çizer ama başlangıç noktası metallica'dır çoğunun, işte benim terslik burdan başlıyor, elalem metallica unforgiven ile hüzünlenir enter sandman ile coşarken biz SLAYER ile adım attık camiaya, ilkokula 4. sınıftan gibi başlamak gibi bişey işte, üniversiteyi de 15 yaşında bitirip ayrıldık metal camiasından, yurdum üniversite gençliği yeni yeni coşarken metal müzikle biz vivaldilere, john williams'lara dönüş yapmıştık çoktan, ama bazen kafa işten bir olaya, trafiğe ona buna kontağı atmıyor değil, o zaman napıyoruz eve geliyoruz, açıyoruz winampı atıyoruz raining blood'u 4:16 sonra ne kirden eser kaldı ne lekeden, şimdilik sadece videosunu koyabiliyorum teknolojiyle aram hiç iyi olmamıştır mp3'ünü buraya koyamayacağım, son olarak , SLAYEEEEEER.

Trabzon Tribünlerinden

ilk maçıma 88-89 yılında gitmiştim, amcamla birlikte, numaralı tribündü, çocukluğuma ait ilk anılardan biridir. maç adanademirsporlaydı, 4-1 kazanmıştık, o gün bugündür gittiğim maçları keşke yazsaydım diye düşünmüşümdür, okuduğum kitapları yazdığım gibi, neyse konudan sapmayalım, bu başlıklar seri olacak, tribünde bugüne kadar yaşadığım enteresan komik olaylar var ve bir yere kaydetmedikçe unutulup gidiyor, mesela yanılmıyorsam 2001 yılında 1-1 biten galatasaray maçında kalearkasının dışından sahaya soyulmuş mandalina atılması gibi, abi madem atacaksın niye soyuyosun, madem soydun nasıl dayanamayıp yemiyorsun, maçın ikinci yarısında kale arkasından yaklaşık 5-6 tane soyulmuş mandalinanın atılması ve mandalinanın sahaya kadar ulaşması ilk anılarımdandır, gerisi gelecek...